Πέρασαν ήδη 11 ημέρες από το ατύχημα στις ιπποδρομίες του πανηγυριού της Τερπνής και μόλις σήμερα ένιωσα την ανάγκη να ανοίξω τον υπολογιστή. Ίσως και να ενοχοποίησα στο μυαλό μου την εμμονή τη δική μου κυρίως να έχουμε σκηνές από όλα τα γεγονότα που συνέβαιναν στην Τερπνή. Αλλά πραγματικά θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποια συναισθήματα και σκέψεις αυτή τη χρονική στιγμή που τα βλέπω όλα αρκετά ξεκάθαρα.
Πριν πω οτιδήποτε πρέπει να ευχαριστήσω τον ατέλειωτο κόσμο, τους τοπικούς άρχοντες του Δήμου και όλου του νομού , τους συλλόγους , τους φίλους που το έμαθαν και επικοινώνησαν με μένα την ίδια αλλά και την οικογένειά μου για να ευχηθούν περαστικά και να μάθουν ειδικά τις πρώτες ώρες μετά το ατύχημα για την κατάστασή μου. Σας ευχαριστώ όλους πραγματικά συγκινήσατε εμένα αλλά και όλο το Δ.Σ του Πολιτιστικού με την αγάπη και το ενδιαφέρον σας. Είμαι αρκετά καλά, όσο καλά μπορεί να είναι κάποιος μετά τη σύγκρουση με άλογο ιπποδρόμου. Όπως μου είπε και ο γιατρός μου ήμουν τυχερή μέσα στην ατυχία μου μια και το ατύχημα μου άφησε μόνο μυϊκούς πόνους από το χτύπημα και το πέσιμο και σε ένα μήνα περίπου θα έχουν όλα περάσει. Άνοιξα τα mail του συλλόγου και είναι γεμάτα από μηνύματα ενδιαφέροντος και σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ ακόμη τα τηλεοπτικά, ηλεκτρονικά τηλεοπτικά κανάλια, τον έντυπο τύπο Σερρών και της Νιγρίτας που επικοινώνησαν για να μάθουν τα νέα.
Με ρωτάτε πως συνέβη, γιατί συνέβη. Μακάρι να ξέραμε. Πιθανολογούμε ότι δόθηκε λάθος εκκίνηση στα άλογα, μια και ακόμη πραγματοποιούνταν τα αθλήματα με τα παιδιά και ήταν πολύ δύσκολο να πάει τόσο γρήγορα ο κόσμος στην άκρη, όταν φάνηκαν να έρχονται τα άλογα. Έτσι υπήρχε πολύς κόσμος σε σημεία που δεν έπρεπε, οι αναβάτες αναγκάστηκαν να σταματήσουν απότομα τα άλογα όταν πλησίασαν, αυτά να τρομάξουν και να γυρίσουν με φορά προς τον κόσμο. Εκεί που σταμάτησαν τα άλογα, ο κόσμος ήταν στην άκρη μέσα στο χωράφι και αυτό ήταν που με έσωσε, γιατί με τη σύγκρουση έπεσα στο μαλακό χώμα του χωραφιού και δεν έπαθα τα χειρότερα. Με τη δυνατή σύγκρουση, μη νομίζετε πως κατάλαβα πως βρέθηκε το άλογο μπροστά μου μέσα στο χωράφι, λιποθύμησα και ευτυχώς για καλή μου τύχη έτρεξαν κάποιοι άνθρωποι ειδικοί κοντά μου και με συνέφεραν αμέσως.
Με ρωτάτε αν ήλθε η αστυνομία. Φυσικά ήλθε τις πρώτες ώρες στο νοσοκομείο για να μάθει τι έγινε και αν θα γινόταν μήνυση εναντίον κάποιου. Όμως φταίει το άλογο και ο αναβάτης όταν δεν διασφαλίστηκαν κάποιοι στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας από τους διοργανωτές, που είναι η επιτροπή πανηγυριού; Αλλά και σε αυτούς δίνω ελαφρυντικά μια και για πρώτη φορά κάποια άτομα φέτος ασχολήθηκαν με οργανωτικά θέματα του πανηγυριού. Είναι δύσκολο αυτό το κομμάτι ίσως το δυσκολότερο. Ίσως φταίμε και όλοι μας που όταν είδαμε ότι δεν υπήρχε πολύς κόσμος να πλαισιώσει και να διοργανώσει το πανηγύρι , δεν αναλάβαμε τουλάχιστον τα οργανωτικά που πάντα θέλουν μελέτη. Ο Πολιτιστικός προκειμένου να κυλήσουν όλα καλά, δέχτηκε την πρόσκληση της επιτροπής πανηγυριού και ανέλαβε να εμφανίσει την παραμονή του πανηγυριού τα χορευτικά του, ώστε να πλημμυρίσει η πλατεία από κόσμο. Και έτσι έγινε.
Κάποιοι μου λέτε ότι δε λάβατε προσκλήσεις. Σε αυτό δεν μπορούσαμε να επέμβουμε εμείς καθόλου, μια και εμείς ήμασταν καλεσμένοι και όχι διοργανωτές. Από ότι μάθαμε οι ίδιοι δεν έστειλαν πουθενά προσκλήσεις απλώς τους βοήθησε σε αυτόν τον τομέα ο πρόεδρος κ. Μπάγκαλας Δημήτρης που έστειλε τουλάχιστον προσκλήσεις στο Δήμο.
Τελικά το θετικό που έχουμε από αυτό το ατύχημα είναι ότι, ήδη από εκείνη την ημέρα ανέλαβε το πανηγύρι της επόμενης χρονιάς επιτροπή με νέα παιδιά, πολυπληθής, με μεγάλη πείρα, μια και πριν 2-3 χρόνια διοργάνωνε το πανηγύρι με πολύ μεγάλη επιτυχία. Άρα υπάρχει επιτροπή για το πανηγύρι 2011 που θα ασχοληθεί σοβαρά και σίγουρα μετά τα φετινά απρόοπτα θα διοργανώσουν την εκδήλωση όσο καλύτερα γίνεται. Και για να είμαστε δίκαιοι, έτσι με σοβαρότητα και πολύ σκέψη γινόταν όλα τα χρόνια το πανηγύρι, απλώς φέτος αντιμετωπίστηκε λίγο πιο χαλαρά.
Κλείνοντας να ευχαριστήσω τους ιερείς της Τερπνής και τον πατέρα Αυγουστίνο που πραγματοποίησε ευχέλαιο στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών για το ατύχημα που συνέβη, αλλά κυρίως πρέπει να ευγνωμονώ την Παναγία τη Ζωοδόχο Πηγή που εκείνη την ημέρα γιόρταζε και πραγματικά με προστάτεψε από τα χειρότερα. Τέλος δεν υπάρχουν λόγια για την τερπνιώτισσα νοσοκόμα και φίλη Βαία Χονδρού , το γιατρό κ. Βαγενά και το νοσοκόμο κ. Παπαγεωργίου που μου έδωσαν τις πρώτες βοήθειες τα αποφασιστικά πρώτα λεπτά μετά το ατύχημα. Ήταν οι καλοί μου άγγελοι που βρέθηκαν εκεί και δυστυχώς λόγω της κατάστασής μου ακόμη δεν είχα την ευκαιρία να τους εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου.
Μια τελευταία σκέψη που πρέπει να μοιραστώ μαζί σας είναι η πραγματική αγάπη και άμεση συμπαράσταση που ένιωσα από όλο το Δ. Σ του Πολιτιστικού, που βρέθηκαν από το πρώτο λεπτό κοντά μου και ενίσχυσαν τα αισθήματα που έχουμε μεταξύ μας, αισθήματα πραγματικών αδελφών, έτσι νιώθουμε μεταξύ μας, λόγω των χρόνων που συνεργαζόμαστε τόσο όμορφα και των καταστάσεων που έχουμε ζήσει όλοι μαζί.
Τέλος για το περιβόητο βιντεάκι που ρωτάτε όλοι και τραβούσα την ώρα των ιπποδρομιών, έκανα τουλάχιστον μια βδομάδα να μπορέσω να το δω, καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι να ξαναθυμάσαι τόσο άσχημες στιγμές. Τώρα μόνο το είδα και το ξανάδα. Τις επόμενες ημέρες ελπίζω να μπορέσω να το ανεβάσω και σας το δείξω.
Άλλο κακό να μη βρει κανένα μας, ιδιαίτερα στις εκδηλώσεις που διοργανώνουμε και είναι πολλές όλο το χρόνο στην Τερπνή.
Θα δανειστώ μια φωτογραφία από το υλικό που δημοσίευσε ο συλ. Τερπνιωτών Θεσσαλονίκης, τους ευχαριστώ και για το ζεστό τους άρθρο, που δείχνει τα άλογα να έρχονται. Όπως θα δείτε εκεί στην αρχή όλος ο κόσμος ήμασταν στην άκρη, αλλά δυστυχώς λίγο πιο κάτω δε συνέβαινε το ίδιο, χωρίς βέβαια γι' αυτό να φταίει ο ίδιος ο κόσμος. Ο δρόμος που δεν ήταν όσο ανοικτός έπρεπε, ήταν και ο μοναδικός λόγος και αιτία για όσα ακολούθησαν.
ΔΡΑΜΑΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑ