Ο Ιωάννης Μεταξάς δεν είπε αυτολεξεί τη λέξη «Όχι» το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940.

​Τι ακριβώς συνέβη και τι είπε

​Γύρω στις 3:00 το πρωί, ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι, επισκέφθηκε την οικία του Μεταξά στην Κηφισιά και του παρέδωσε το ιταλικό τελεσίγραφο, με το οποίο ο Μουσολίνι απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού και την κατάληψη στρατηγικών σημείων της Ελλάδας.

​Αφού ο Μεταξάς διάβασε το κείμενο, κοίταξε τον Γκράτσι και του απάντησε στα γαλλικά (που ήταν τότε η επίσημη γλώσσα της διπλωματίας):

​«Alors, c'est la guerre!»

(«Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο!» / «Επομένως έχουμε πόλεμο!»)

​Ο Γκράτσι προσπάθησε να αντιτείνει ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί, αλλά ο Μεταξάς εξήγησε ότι το τελεσίγραφο δεν άφηνε περιθώρια ελιγμών ή διαπραγμάτευσης, καθιστώντας την ιταλική απαίτηση ουσιαστικά κήρυξη πολέμου. Το περιστατικό αυτό το επιβεβαιώνει ο ίδιος ο Γκράτσι στα απομνημονεύματά του.

​Πώς προέκυψε το «ΟΧΙ»;

​Η λέξη «ΟΧΙ» δεν επιβλήθηκε από τις εφημερίδες εκ των υστέρων, αλλά γεννήθηκε αυθόρμητα από τον ελληνικό λαό το ίδιο πρωινό:

1. ​Το πρωινό της 28ης Οκτωβρίου: Μόλις ήχησαν οι σειρήνες και μαθεύτηκε η απόρριψη του ιταλικού τελεσίγραφου, ο κόσμος βγήκε στους δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων φωνάζοντας ρυθμικά «Όχι!», συμπυκνώνοντας τη γαλλική φράση του Μεταξά σε μία μονοσύλλαβη, απόλυτη άρνηση υποταγής.

1. ​Ο Τύπος και η καθιέρωση: Τις αμέσως επόμενες ημέρες (και κυρίως από τις 30 Οκτωβρίου και μετά), οι εφημερίδες της εποχής υιοθέτησαν τη λέξη «ΟΧΙ» με κεφαλαίους τίτλους στα πρωτοσέλιδά τους, αποτυπώνοντας την εθνική ομοθυμία.

​Συνεπώς, ο Μεταξάς είπε διπλωματικά «Alors, c'est la guerre», αλλά το λαϊκό αίσθημα και ο Τύπος μετέφρασαν την ιστορική αυτή άρνηση στο θρυλικό «ΟΧΙ».